Vandaag is het precies 4 jaar geleden dat ik me ziek moest melden. Eerst voelde het als griep maar al snel kwamen mijn angsten weer terug. Angsten waar ik van overtuigd was dat ik ze achter me had gelaten. Die 2e crisis in 2017 was de laatste keer. Ik had traumatherapie gehad, samen relatietherapie, ik was gaan re\u00efntegreren en via de kringloop weer aan een nieuwe baan als verpleegkundige begonnen.
Ik had geknokt en nog harder gewerkt en ik stond! Toch? Wat een afgang!<\/p>\n\n\n\n
En toch. Grote verbijstering dat ik toch weer in een crisis terecht kwam, met angsten zo groot dat onherroepelijk de doodsgedachtes terug kwamen. ‘Crisisgevoelig’ zei de psycholoog bij de GGZ. ‘Oh er komt misschien nog wel een 4e of 5e crisis’, zei een ander. Een klap in mijn gezicht.<\/p>\n\n\n\n
Ik koos zelf voor een opname in de Hezenberg en ook dat was de 2e keer. Daarna kwam ik bij een therapeute terecht die als eerste van al die therapeuten eerst begon met veiligheid. Tussen haar en mij. Ze investeerde daar zoveel in dat ik er bang van werd. Kom op! Ik moet werken, hard, zeg maar wat ik moet doen! Rammen!
Nee. Dat is veiligheid niet.
Veiligheid is verbinding, is ‘je hoeft het niet alleen te doen’. Veiligheid is leven.
En in veiligheid kon ik leren bewegen, zacht en met geduld.<\/p>\n\n\n\n
Zachtmoedig en veerkracht.
De transitie van angstig en aangepast naar volwassen en authentiek.
Weten dat ik, jij kwetsbaar ben, maar ook krachtig.<\/p>\n\n\n\n
Wat heb ik mogen leren dat kracht zichtbaar wordt in kwetsbaarheid.
Alles heeft zijn tijd.<\/p>\n\n\n\n
Ik ben geen loser. Jij niet. Mens. Dat zijn we.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Vandaag is het precies 4 jaar geleden dat ik me ziek moest melden. Eerst voelde het als griep maar al snel kwamen mijn angsten weer terug. Angsten waar ik van overtuigd was dat ik ze achter me had gelaten. Die 2e crisis in 2017 was de laatste keer. Ik had traumatherapie gehad, samen relatietherapie, ik […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":241,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-233","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/zachtmoedigleven.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/01\/20260130_171613-scaled.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zachtmoedigleven.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/233","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/zachtmoedigleven.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zachtmoedigleven.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zachtmoedigleven.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zachtmoedigleven.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=233"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/zachtmoedigleven.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/233\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":242,"href":"https:\/\/zachtmoedigleven.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/233\/revisions\/242"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zachtmoedigleven.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/241"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zachtmoedigleven.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=233"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zachtmoedigleven.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=233"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zachtmoedigleven.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=233"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}