Al meerdere keren ben ik aan een blogpost begonnen over hard werken. Zoekende naar woorden over hoe hard werken me meerdere keren in mijn leven onderuit haalde en in crisis bracht. Ik wist niet anders dan het leven tegemoet treden met rennen en vliegen, altijd een volle agenda en altijd maar bezig zijn.
Ik zie nu in dat het me in een staat van overleven bracht en een diep gevoel van onveiligheid. Want niet alleen lijfelijk was ik druk, het gevolg was dat ik ook in mijn hoofd druk was. De gedachten raasden maar door.
Het is lastig om daaruit te komen. Patronen die al jaren en jaren aanwezig waren, die verander ik niet zomaar.
Ik ontdekte het onlangs nog. In de kerstvakantie had er een puzzel op tafel gelegen die ik samen met Man had gemaakt. Ik merkte dat ik het gezellig vond en dus ging ik op zoek naar nieuwe puzzels. Op zaterdagmiddag legde ik er 1 uit en opeens bekroop me een gedachte:
ga je nou echt op zaterdag een beetje zitten puzzelen? Moeten er niet minstens 10 andere dingen gedaan worden, net als ieder ander op deze planeet?
Het veroorzaakte onrust, een gedachte dat ik vast iets niet goed deed, dat ik een saaie sok was geworden.
Het kostte me een aantal dagen en gesprekken met Man dat ik tot het inzicht kwam dat het niets te maken had dat er nog minstens10 dingen op een of andere to do list stonden of dat er iets mis was met mij, maar veel meer met oude patronen. De gejaagdheid, altijd maar doorgaan, niet voelen, niet stilstaan.
Ik had in mijn hoofd een connectie gemaakt tussen mijn zelfbeeld en hard werken. Het een kon niet meer zonder het ander.
Tel daarbij op dat onze maatschappij bomvol is met ideeën over bezig zijn, niets moeten missen en vooral laten zien: kijk eens wat ik presteer! Social media is killing. Ook ik ben daar gevoelig voor.
Ik ging inzien dat puzzelen op zaterdag met een kop thee het beste is wat ik kan doen en mezelf geven. Voelen dat rust niet saai is, maar gezond. Ik hoef niets, maar mag mijn leven vormgeven zoals ik graag wil en bij mij en ons past.
Beter een handvol rust dan beide vuisten vol zwoegen en najagen van wind. (Prediker 4:6)
